Jedni su zaboravili, drugi su bili djeca, treći se nisu ni rodili. Vrijeme SDS vladavine bilo je vrijeme ubistava, sumnjivih saobraćajnih nesreća (što jeste bio potpis nekadašnje UDBE), terora i pljački. Vrijeme kada su plate bile do 200 maraka i vrijeme kada su se pojedinci obogatili na grbači naroda izašlog iz rata.
Jedno od takvih ubistava bilo je ubistvo Srđana Kneževića. Legendarni komandant elitne jedinice Vojske Republike Srpske „Beli vukovi“ i, u to vrijeme, zamjenik načelnika Centra javne bezbjednosti, ubijen je u avgustu 1998. godine ispred svog stana na Palama. Knežević je ušao u direktan sukob sa moćnim kriminalnim klanovima koji su kontrolisali šverc visokoakcizne robe (nafta, cigarete) pod političkim pokroviteljstvom SDS-a.
Bilo je to vrijeme sukoba brojnih kriminalnih frakcija unutar ove stranke. Svaki iole važniji član stranke imao je svoju malu četu opasnih kriminalaca.
Ubijen je zbog svog beskompromisnog rada na suzbijanju organizovanog kriminala, šverca i visoke korupcije u vrhu tadašnje vlasti i bezbjednosnih struktura Republike Srpske.
Iako zvanični izvršioci i nalogodavci atentata iz avgusta 1998. godine na Palama nikada nisu procesuirani, operativna saznanja, svjedočenja saboraca i nezavisne novinarske istrage ukazuju na jasan motiv:
Sukob sa švercerskim lobijem: Kao zamjenik načelnika Centra javne bezbjednosti (CJB) Srpsko Sarajevo, Knežević je započeo opsežne istrage protiv kriminalnih klanova koji su, pod političkim pokroviteljstvom, kontrolisali crno tržište visokoakcizne robe (nafta, cigarete, kafa i drvo). Njegove istrage direktno su ugrozile milionske interese ratnih profitera i korumpiranih funkcionera.
U to vrijeme Pale su bile centar političke moći stare garde SDS-a, dok je nova vlada u Banjaluci pokušavala da uspostavi kontrolu. Knežević je odbio da bude pion u političkim igrama i počeo je hapsiti ljude koji su se smatrali „nedodirljivima“.
Prema navodima njegovih bliskih saradnika, Knežević je posjedovao čvrste dokaze i dokumentaciju o tome ko iz državnog i policijskog vrha sarađuje sa podzemljem, te je planirao velika hapšenja neposredno prije nego što je likvidiran u sačekuši ispred svoje zgrade.
Njegovo djelovanje prvenstveno se ogledalo u presretanju nelegalnih transporta, zapljeni robe i operativnom pritisku na kriminalne krugove, što je direktno ugrozilo interese tadašnjih moćnika.
Knežević je postavio rigorozne kontrole i policijske punktove na ključnim saobraćajnicama oko Pala i Istočnog Sarajeva. Njegove jedinice zaplijenile su više šlepera visokoakcizne robe (nafte i cigareta) koja je u Republiku Srpsku ulazila bez plaćanja poreza i akciza. Tim biznisom upravljali su ratni profiteri usko povezani sa tadašnjom paljanskom političkom elitom i državnom bezbjednošću.
To nije moglo da prođe bez posljedica. Direktno je stao za vrat kriminalnoj hobotnici u SDS-u.
Operativna saznanja iz tog perioda pokazuju da je Knežević počeo da podnosi krivične prijave i da direktno saslušava lokalne biznismene i pojedine suspendovane policajce za koje se sumnjalo da obezbjeđuju švercerske rute. Odbio je sve oblike mita i javno poručio da niko na Palama ne može biti iznad zakona, bez obzira na ratne zasluge ili političku zaleđinu.
Prema svjedočenjima njegovih bliskih saradnika iz jedinice „Beli vukovi“, Knežević je u sedmici kada je ubijen, u avgustu 1998. godine, kompletirao obimnu dokumentaciju sa imenima političara i policijskih funkcionera koji su rukovodili organizovanim kriminalom. Planirao je da te dokaze preda vrhu MUP-a i krene sa hapšenjima. Međutim, kriminalne strukture imale su doušnike unutar policije, saznale su za njegove namjere i organizovale sačekušu ispred njegovog stana kako bi spriječile da ti dokazi ikada ugledaju svjetlo dana.
Istraga o njegovom ubistvu bila je puna opstrukcija, namjernih propusta tokom uviđaja i uništavanja dokaza od strane tajne policije.
Istragu je vodio Ljubiša Savić Mauzer.
A onda je i on ubijen.
O tome više sutra.
Autor: Vijesti365
