Dok se javnosti servira priča o „ugroženim mljekarima“, iz pozadine se vidi nešto drugo: protesti nisu spontani glas malih proizvođača, već organizovani pritisak koji predvodi mljekarski vrh – isti oni koji su godinama među najvećim korisnicima budžetskih podsticaja. Upravo tu počinje razlika između stvarnog problema u sektoru i politički upakovane priče.
Niko razuman ne spori da među proizvođačima ima onih koji posluju pod nešto težim uslovima. Ali njih ne predvode marginalni proizvođači, već ljudi koji su godinama među najvećim korisnicima budžetskih sredstava. I upravo tu razliku je Draško Stanivuković potpuno preskočio.
Umjesto da postavi osnovno pitanje – ko govori u ime koga – Stanivuković je bez provjere stao uz proteste, ignorišući činjenicu da ih predvodi mljekarski vrh koji je iz budžeta inkasirao milione.
Nakon objave zvaničnih podataka, dilema više ne postoji: jasno je ko stoji iza protesta i čiji se interesi pokušavaju predstaviti kao borba „malog proizvođača“.
Sve ostalo je pokušaj da se privilegovani interesi prikažu kao opšti problem cijelog sektora.
✍️ Vijesti365
