Stanivukovićevu najavljenu turneju kroz Birmingham i Manchester teško je posmatrati kao bezazlenu i rutinsku posjetu. Posebno pažnju privlači Birmingham, gdje se već 17. marta održava više organizovanih okupljanja u okviru Birmingham LGBT centra, dok Manchester nosi još veću težinu jer je riječ o jednom od najjačih LGBT uporišta u Engleskoj, sa najvećim udjelom LGB+ populacije među lokalnim vlastima u Engleskoj i Walesu, kao i sa zvaničnim LGBTQ+ tijelom koje savjetuje regionalne vlasti. Upravo u takvom ambijentu za 19. mart zakazan je i događaj „Changemakers: Inclusive Networking“ u centru Manchestera, kao skup posvećen povezivanju i umrežavanju u profesionalnim krugovima.
Zato javnost ima puno pravo da pita s kim se Stanivuković sastaje, u čije ime putuje i kakvu priču ponovo pokušava da upakuje iza opštih fraza o razvoju, saradnji i perspektivama.
Kad je riječ o Briselu, Stanivukovićeve najvidljivije veze vode prema EPP-u, evropskoj političkoj mreži čija je i PDP pridružena članica, ali u kojoj se iz BiH nalazi i SDA. To znači da Brisel za Stanivukovića nije tek usputna stanica, nego politička adresa na kojoj već postoji kanal prema evropskim partijskim strukturama. Uz to, on već ima i javno vidljive relacije sa strukturama Delegacije EU u BiH, kroz ranije zajedničke projekte i pojavljivanja sa evropskim zvaničnicima u Banjaluci.
Posebno pažnju privlači Budimpešta, grad u kojem je gradonačelnik Gergely Karácsony otvoreno stao iza Budapest Pridea i 2025. pokušao da ga organizuje kao gradski događaj kako bi zaobišao zabranu mađarskih vlasti. Upravo zbog toga kasnije je i krivično gonjen, što Budimpeštu ne čini običnom evropskom adresom, nego politički i ideološki veoma osjetljivom stanicom u Stanivukovićevoj turi.
Zato ova turneja ne može proći kao još jedno neobavezno putovanje sa nekoliko fotografija i opštih mjesta o saradnji i budućnosti. Previše je osjetljivih političkih i ideoloških adresa na toj ruti da bi javnost pristala na maglu, prećutane sastanke i nejasne ciljeve. Ako Stanivuković putuje u ime građana, onda građani imaju pravo da znaju s kim razgovara? U suprotnom, ostaje sumnja da se iza pažljivo upakovanih fraza ponovo krije agenda o kojoj javnost treba da sazna tek kada bude kasno.
Autor: Vijesti365
