Objavljen detaljan izvještaj o jezivim nacističkim eksperimentima nad ljudima

0
87

Eutanazija i sterilizicija hendikepiranih, surovi eksperimenti na ljudima – to je dio upravo objavljenog najopsežnijeg izvještaja o medicinskim zločinima nacista koji su na vlasti bili od 1933. do 1945.

“Često je iznenađujuće koliko je u današnjoj medicinskoj zajednici ograničeno znanje o zločinima nacista u medicini, osim možda nejasne predstave o eksperimentima Jozefa Mengelea u Aušvicu”, kaže Hervig Čeh sa Medicinskog univerziteta u Beču, piše DW.

Zbog toga su prije tri godine on i njegovi kolege, glavnom uredniku stručnog časopisa “The Lancet” predložili osnivanje komisije koja bi proširila znanje u ovoj oblasti i izvukla pouke za budućnost.

Sada je komisija predstavila izvještaj koji se zasniva na 878 izvora. To je najopsežniji izvještaj o ovim zločinima do sada, piše “The Lancet”, bilježi razvoj medicinskih istraživanja u doba nacizma i portretira pojedine počinioce, ali i pojedine žrtve.

Prisilna sterilizacija i eutanazija “genetski inferiornih”

U njemu se detaljno opisuje kako su ljekari i zdravstveni stručnjaci pomogli u izradi takozvanih zakona o obaveznoj sterilizaciji i bili aktivno uključeni u sterilizaciju više od 350.000 ljudi koji su prema nacističkim rasnim zakonima klasifikovani kao “genetski inferiorni”. Veoma je mnogo onih koji nisu preživjeli zahvat, a mnogi su kasnije imali ozbiljne fizičke i psihičke probleme.

Najmanje 230.000 ljudi s mentalnim, kognitivnim i drugim fizičkim problemima ubijeno je u takozvanim programima eutanazije u Njemačkoj i na okupiranim područjima tokom Drugog svjetskog rata.

Desetine hiljada su bili zlostavljani u eksperimentima u koncentracionim logorima.

Većina počinioca i njihovih pomagača poslije rata nisu odgovarali za počinjene zločine, ili je to učinjeno kasno. Tu nisu izuzetak ni nacistički zločinci medicinske struke – uključujući i Jozefa Mengelea koji je umro u poznim godinama – na slobodi u Brazilu 1979.

Eugenika – temelj rasne higijene nacista

Nacistima je kao pseudo-naučno opravdanje za zločine poslužila njihova teorija o ljudskim rasama i “rasnoj higijeni”. Osnova toga bila je eugenika, koja se pak poziva na teoriju evolucije koju je Britanac Čarls Darvin objavio sredinom 19. vijeka. Prema njoj u procesu prirodne selekcije opstaju samo najsposobniji, dok ostali nestaju (survival of the fittest).

Eugenika potiče iz Njemačke, i kao njeni tvorci slove ljekari Alfred Ploc i Fridrih Vilhelm Šalmajer koji su Darvinovu prirodnu selekciju primijeniili na ljudska društva. Tako eugeničari smatraju da treba podsticati reprodukciju ljudi s navodno dobrim genetskim materijalom a spriječiti razmnožavanje ljudi s navodno lošim genima.

U Njemačkoj i drugim zemljama, eugenika se razvila u “nauku” koja je bila prihvatljiva u svim strankama, klasama, u nauci i medicini – i bila uzrok strašne patnje.

Početkom 20. vijeka te ideje su naišle na posebno plodno tlo u Njemačkoj. Masovna nezaposlenost otjerala je milione ljudi u bijedu, kriminal se dramatično povećao, bolesti su se širile, a smrtnost je bila vrlo visoka.

Za ovu bijedu je okrivljena – na osnovu eugenike – “inferiorna biološka supstanca”. Po toj mračnoj teoriji samo drastične eugeničke mJere poput prisilne sterilizacije ili ubijanja ljudi “nedostojnih života” mogle su da zaustave nadolazeću propast društva. Premalo je novca, hrane i “životnog prostora” da bi se to podelilo sa ljudima “nedostojnog života”.

Nacisti su s jedne strane radili na tome da u korenu unište sve ljude koji “nisu vrijedni života”, a to su na prvom mjestu bili Jevreji, Romi, Sinti, zatim hendikepirani ljudi, homoseksualci i tako redom…

S druge strane, podsticali su stvaranje takozvanih čistih arijeavca. Nacisti su 1935. osnovali udruženje “Lebensborn” (Izvor života) kako bi žene i muškarci nordijske krvi i posebno arijeveskog izgleda (plavih očiju i kose, posebno “lijepo” oblikovane lobanje, atletski građeni…) rađali djecu koja će biti elita gospodara svijeta. Ne zna se koliko djece je tako nastalo, ali takvih domova je bilo bar dvadestak, po Njemačkoj ali i po nekim okupiranim zemljama.

Poznavanje istorije je obaveza

Izvještaj komisije navodi i činjenicu da su “saznanja” koje su prikupili nacistički medicinski stručnjaci često nekritički koriste. Na primjer: Atlas anatomije Austrijanca i naciste Eduarda Pernkopfa koristi se i danas – iako su njemu slike ljudi koji su ubijeni u vrijeme nacizma.

Zbog toga komisija ovim izvještajem želi da senzibilizuje medicinske stručnjake da obrate pažnju na to –  odakle dolazi medicinsko znanje koje se prenosi.

“Studenti medicine, istraživači i zdravstveni radnici trebalo bi da znaju odakle – i od koga – dolaze neka od osnovnih medicinskog znanja. Oni to duguju žrtvama nacizma”, kaže Šmuel Pinhas Rajs s Hebrejskog univerziteta u Jerusalimu, kopredsjednik Komisije.

Autori svoj izvještaj vide kao prvi korak, jer planiraju i opsežnu onlajn dokumentaciju.

“Nacistički medicinski zločini su među najekstremnijim i dobro dokumentovnim primjerima medicinske upletenosti u kršenja ljudskih prava u istoriji”, rekla je Sabine Hildebrant s Harvardske medicinske škole u Bostonu, takođe kopredsednica Komisije.

“Moramo proučavati najgore u istoriji čovječanstva kako bismo prepoznali i suprotstavili se sličnim mustrama u sadašnjosti, s ciljem podsticanja najboljeg”, kaže ona.

U izvještaju komsije već ima naznake za to najbolje: pominju se i ljekari koji su i sami bili logoraši u konc-logorima i u tim najtežim uslovima ipak nekako liječili druge zatvorenike.

Ostavite komentar